Абдрахманова Нағима Әбікенқызы саналы ғұмырының бірнеше онжылдығын ауыл медицинасына арнаған. 1987 жылдан бастап Көлді ауылындағы фельдшерлік-акушерлік пунктте акушер болып еңбек еткен маман бүгінде зейнетте. Ол ауыл медицинасының кешегі күні мен бүгінін әңгімелеп берді. Толығырақ "Адырна" материалында.
«Бала кезімнен дәрігер болуды армандадым»
Нағима Әбікенқызы үшін медицина – жай ғана мамандық емес, бала күнгі арманынан басталған өмірлік жол.
«Акушерлік – жанымның қалауы. Бала кезімнен дәрігер болуды армандадым. Сондықтан мамандық таңдайтын кезде медицинадан басқа саланы елестете алмадым», – дейді ол.
1987 жылдан бастап ауылдағы фельдшерлік-акушерлік пунктте еңбек еткен маман талай ананың сәбиін аман-есен қолына алуына көмектесті. Оның айтуынша, ауыл акушерінің жұмысы тек босандырумен шектелмейді. Жүкті әйелдің жағдайын бақылау, кеңес беру, қажет кезде шұғыл шешім қабылдау – үлкен жауапкершілікті талап етеді.
Жедел жәрдем болмаған жылдар
Нағима Әбікенқызы ауыл медицинасының бүгінгі жағдайын бұрынғы кезеңмен салыстырғанда үлкен өзгеріс барын айтады. Әсіресе еңбек жолының алғашқы жылдары оңай болмаған.
«Бұрын ауылда жедел жәрдем көлігі жоқ еді. Толғағы басталған немесе босанатын уақыты жақындаған әйелдерді ауданға жеткізу керек болса, өзіміз көлік іздеп, жалдайтынбыз. Қыстың аязына, жолдың жағдайына қарамай, ана мен баланың амандығы үшін әрекет ететін едік», – деп еске алады зейнеткер.
Мұндай сәттерде ауыл медицинасы қызметкерінің жауапкершілігі бірнеше есе артатын. Дәрігер алыс, көлік тапшы кезде науқастың жағдайын бағалап, алғашқы көмекті көрсету фельдшер мен акушерге жүктелетін.
«Қазір ауыл медицинасының мүмкіндігі артты»
Бүгінде жағдай едәуір өзгерген. Нағима Әбікенқызының сөзінше, ауылдық жерде медициналық көмекке қол жеткізу жеңілдеп, жедел жәрдем қызметінің жұмысы жақсарған.
«Қазір, шүкір, көп нәрсе дамыды. Ауылдық жер болғанымен, жедел жәрдем шақырсаң, тез жетеді. Бұрынғыдай көлік іздеп сабылмайсың. Мұның өзі ауыл тұрғындары үшін үлкен мүмкіндік», – дейді ол.
«Ең бастысы – ана мен баланың амандығы»
Ұзақ жылғы еңбек жолына көз жүгірткен маман үшін ең үлкен жетістік – аман қалған өмірлер.
«Қанша жыл еңбек етсем де, шүкір, бірде-бір сәтсіз жағдай болған жоқ. Аналарымыз аман-есен босанып, өмірге дені сау сәбилер келді. Акушер үшін бұдан асқан бақыт жоқ. Лайым, әр шаңырақта ана да, бала да аман болсын», – дейді Нағима Әбікенқызы.
Бірнеше онжылдық еңбек тәжірибесі бар ауыл акушерінің әңгімесі ауыл медицинасының қалай өзгергенін бір адамның өмір жолы арқылы көрсетеді. Ал технология мен мүмкіндік қанша дамыса да, бұл кәсіптің өзегінде бір құндылық өзгермейді: адам өміріне деген жауапкершілік.
