بۇگىن روزىباكيەۆ كوشەسىندەگى جەر استى وتكەلىنىڭ جانىندا اۆتوبۋس پەن جەڭىل كولىك اراسىندا جول-كولىك وقيعاسى بولدى. «جول-كولىك وقيعاسى» دەۋگە دە كەلمەيتىن جاعداي ەدى – اۆتوبۋسقا جەڭىل كولىكتىڭ بوياۋى عانا جۇعىپ قالعان.
سول ساتتە ءوزىن اۆتوبۋس پاركىنىڭ ينجەنەرى ەرنازار دەپ تانىستىرعان ازامات الگى بولماشى ءىز ءۇشىن 100 000 تەڭگە تالاپ ەتتى، اقىرىندا سول اقشا بەرىلدى.
اقشا سۇراۋعا اركىمنىڭ قۇقىعى بار شىعار. بىراق ادامگەرشىلىك قايدا؟ ار-ۇيات قايدا؟ بىرەۋدىڭ باسىنا تۇسكەن قيىندىقتان پايدا تابۋدى ويلاۋ قاشاننان قالىپتى نارسەگە اينالدى؟
ءبىر كەزدەرى ۇلكەندەر: «ادامنىڭ الا ءجىبىن اتتاما، وزگەنىڭ كوز جاسىمەن باقىت قۇرۋعا بولمايدى» دەپ تاربيەلەيتىن. بۇگىندە سول سوزدەردىڭ سالماعى جەڭىلدەپ كەتكەندەي كورىنەدى. بىرەۋدىڭ قاتەلىگىنەن نەمەسە باقىتسىزدىعىنان تابىس تابۋدى كوزدەيتىندەر كوبەيىپ بارا جاتقان سياقتى.
قوعامدى زاڭ عانا ەمەس، ەڭ الدىمەن ار-وجدان ۇستاپ تۇرادى. زاڭ ادىلدىكتى ورناتادى، ال ادامگەرشىلىك مەيىرىمدىلىكتى ساقتايدى. ەگەر جۇرەكتەگى مەيىرىم مەن ۇيات جوعالسا، ەڭ دامىعان قوعامنىڭ ءوزى رۋحاني جۇتاڭ تارتادى.
بالكىم، بىزگە بۇگىن ەڭ جەتىسپەيتىنى – اقشا ەمەس، ادامدىق قاسيەت شىعار. ار، ۇيات، نامىس، مەيىرىم، كەشىرىم سياقتى اسىل قۇندىلىقتاردى قايتادان بيىك قوياتىن ۋاقىت كەلگەن سياقتى.
ويتكەنى ادامدى ادام ەتەتىن – بايلىعى دا، قىزمەتى دە ەمەس. ادامدى ادام ەتەتىن – ونىڭ ادامگەرشىلىگى.
